Manoir potrait

Jarenlang dacht iedereen dat dit mooie manoir allang was leeggehaald; dat waren tenminste de geruchten. Totdat er plotseling foto's van andere urbexers online verschenen. Nu zegt dat vaak niet zoveel, aangezien veel mensen hun foto's pas veel later delen. Toch besloot ik de gok te wagen en te vragen of het toevallig om een recent bezoek ging. Het antwoord was duidelijk: "Ik ben hier vorige week nog geweest." Dat was het moment dat ik wist: het is nu of nooit, hier moeten we meteen heen!

Het bezoeken van manoirs of châteaus blijft voor mij altijd een beetje spannend. Dat komt vooral omdat eigenaren logischerwijs niet op bezoek zitten te wachten. Ik vroeg direct naar de beste route. De tip was om via de velden te lopen, omdat daar op dat moment nog geen koeien stonden. Eenmaal op de locatie parkeerden we de auto zo ver mogelijk weg en begon ons avontuur.

Bij het veld aangekomen zag ik tot mijn schrik dat het inmiddels wél vol met koeien stond. Normaal gesproken ben ik daar niet zo bang voor, maar het leek me nu toch niet zo slim om zomaar hun terrein op te lopen. Ik keek meteen op Google Maps en spotte een klein weggetje waarmee we het veld konden vermijden. Onze tocht verplaatste zich dus naar het bos. Na het passeren van wat prikkeldraad zagen we op Google Maps het manoir langzaam maar zeker dichterbij komen.

Toen we de bosrand bereikten, zagen we het gebouw eindelijk liggen. Wat een prachtig plaatje van dichtbij! Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik me niet direct op mijn gemak voelde. Vlakbij lag namelijk een boerderij die de boel goed in de gaten hield. We besloten de situatie eerst even rustig te bekijken en waagden daarna de oversteek naar het gebouw.

Al snel zag ik dat de achterdeur wijd openstond. Zou dit echt de ingang zijn? Voorzichtig gluurde ik naar binnen om te controleren of er nergens sensoren of alarmen hingen. Het leek gelukkig vrij toegankelijk te zijn. En zo begon de explore van deze prachtige parel. Elke kamer bracht ons weer even terug in de tijd en elke ruimte was compleet anders ingericht. Ik weet het inmiddels wel vrijwel zeker: dit is een van mijn favoriete manoirs die ik ooit heb mogen bezoeken!

Helaas schijnt het pand inmiddels weer dichtgemaakt te zijn, al durf ik dat niet met absolute zekerheid te zeggen. Ik hoop in elk geval dat deze bijzondere plek goed bewaard blijft of snel een mooie nieuwe bestemming krijgt.

Ik zou zeggen geniet van de foto's!