Pharmacie

Ik weet dat ik het vaak benoem, maar dit is een locatie die al jaren hoog op mijn lijstje staat. Het is dan ook niet zomaar een plek; een oude, verlaten Pharmacie kom je immers niet vaak tegen. Het enige probleem was dat de afstand te groot was om er op één dag heen en weer naartoe te rijden.

Tijdens een van onze roadtrips waren we echter op slechts een paar uur rijden van deze locatie verwijderd. Hoewel het alsnog drie tot vier uur sturen was, vroegen we ons af: wanneer ben je anders nog een keer zo dichtbij? In overleg besloten we dan ook een flinke omweg te maken om deze locatie mee te pakken. Qua planning kwam dit goed uit, aangezien het daar pas wat later licht werd.

Bij aankomst zagen we het gebouw direct midden op een plein staan. Het blijft bijzonder dat zo'n pand er, midden in een dorp, zo verlaten bij staat. Het terrein ongezien betreden was gelukkig geen enkel probleem, maar toen moesten we nog naar binnen. Na het hele gebouw te hebben omgelopen, ontdekten we dat we over een muur moesten klimmen. Dat lukte, maar eenmaal aan de andere kant stonden we voor de volgende uitdaging: hoe kwamen we het gebouw zelf in? Ik waagde me nog op een paar wankele boomstronken, maar dat leidde tot niets. We vroegen ons echt af hoe we in hemelsnaam binnen moesten komen.

Uiteindelijk oogde mijn blik op een trap die naar een houten deur leidde, die op het eerste gezicht dicht leek te zitten. Dit bleek echter een schuifdeur te zijn die toegang bood tot het pand. Helaas heeft het binnenkomen hierdoor wel langer geduurd dan gepland, waardoor we binnen minder tijd overhielden om foto's te maken. Achteraf gezien had ik hier dan ook best wat langer rond willen kijken. Het binnenkomen was weliswaar een gevaar voor eigen leven, maar het was het achteraf meer dan waard.

Geniet van de foto's.