Palazzo d'Oro

Toen we in 2022 naar Italië gingen, stond deze plek absoluut op mijn lijstje. Tijdens onze trip zijn we er dan ook naartoe gegaan. Ik wist hoe we moesten lopen en dat er flink geklommen moest worden. We zetten door, omdat ik wist dat deze locatie het meer dan waard zou zijn.

We klommen over de muur en liepen naar de schuur. Daar moesten we over een wankele plaat op de eerste verdieping lopen. Toen we dat hadden gedaan, zag ik opeens mensen op het terrein lopen. Eerst dacht ik aan andere urbexers, maar dat bleek niet zo te zijn. Er waren mensen bezig om spullen uit het gebouw te ruimen of te bekijken wat er weggehaald kon worden.

Uit pure paniek zijn we zo snel mogelijk teruggelopen en over de muur geklommen. Je bevindt je immers op onbekend terrein en de eigenaar liep er mogelijk rond. We besloten om naar de voorkant te gaan om te kijken wat er precies aan de hand was. Omdat we er toch waren, wilden we proberen of we het pand legaal konden bezoeken. We spraken twee vriendelijke vrouwen aan die ons te woord wilden staan. Helaas vertelden ze dat ze liever geen mensen binnenlieten en dat er plannen waren om het pand te verkopen. We moesten ons verlies nemen en zijn met pijn in het hart doorgegaan.

Enkele maanden na onze trip zag ik dat er toch weer mensen binnen waren geweest. Zou de locatie dan stiekem toch nog toegankelijk zijn? Tijdens een latere reis naar Italië zijn we er nogmaals naartoe gegaan – het begint inmiddels bijna traditie te worden om tweemaal naar een locatie terug te keren. Dit keer hadden we gelukkig wel succes! Wat een prachtige plek is dit van binnen, met al die kleuren en die mooie inrichting.

Veel persoonlijke voorwerpen zijn er inmiddels niet meer te vinden; die hebben ze destijds waarschijnlijk al opgeruimd. Toch ben ik heel blij dat het uiteindelijk is gelukt om hier rond te kijken. Het heeft misschien twee jaar langer moeten duren, maar dan heb je ook wat!

Geniet van de foto's.